KM_06_72

Aflevering 72 – 24 pharast 4715

Catori bestudeert de omgeving en kijkt door de poort heen. Het lijkt wel een bos, maar dan van Mushrooms. Rosie kijkt eens als vakkundige Dwerg, naar de muur, die is van stenen gebouwd maar het lijkt dat hij gebouwd is om iets binnen te houden. Hij is 30 feet hoog. Catori vliegt dichterbij. Ze kijkt door de doorgang heen en ziet een opening waar veel Mushrooms staan en felgekleurde trossen van fruit die hangen of groeien aan de Mushrooms, en deze trossen pulseren alsof er iets inzit wat er uit zou willen, het lijkt een grote tuin. Rosie loopt naar binnen en trekt een tros los van een Mushroom. Ze brengt de tros fruit terug en geeft het aan Rincewind. Rincewind en Catori bestuderen het eens. Het lijkt Catori dat het een soort eierzak is, Rincewind is het met haar eens. Ze heeft er wel eens van gehoord, het zou een Mandragora zak kunnen zijn. Het zijn kleine plantjes die kunnen lopen en heel hard schreeuwen. Dit schreeuwen doet pijn aan de oren, en ze hebben een soort gif in zich. Ze kunnen niet tegen duisternis. We gaan naar binnen en lopen het pad in. Rincewind smelt een kaars en gebruikt het om zijn oren te stoppen en hij geeft wat aan Kyrmanath en Rosie, die hier mee ook hun oren dichtstoppen. Catori verandert in een Earth Elemental en stopt grond in haar oren. We kunnen gewoon door de tuin heen lopen. Het ruikt muf, bedompt en schimmelig. Aan het uiteinde zien we weer een doorgang en we gaan eruit. We lopen door en het pad begint te versmallen. We zien wat dieren sporen en ook heel veel lijken van dieren. Kyrmanath bestudeert het eens. Aan een paar lijken ziet ze weinig maar bij anderen ziet ze sporen van een ziekte. Dit is de bunonic plague. We beginnen wat te hoesten maar we hebben verder geen last. We lopen door en we komen bij een waterval uit, die stroomt tussen twee handen door die uit de rots steken. Er groeien hier hele grote bladeren, ter grootte van een klein bootje. Het is niet per sé rustig maar het voelt hier aards. Rincewind bestudeert het eens en denkt dat deze plek niet door Nyrissa bestuurd wordt, maar door wezens die krachtiger zijn dan Nyrissa. We lopen naar de waterval en we staan aan de rand van een meertje, het water is helder. We zien de twee grote handen boven ons uitsteken. We zien enige bladeren ter grootte van een bootje in het water drijven. Het water stroomt over de handen naar beneden. Catori kijkt eens of ze nog sporen kan vinden, maar nee, die vindt ze hier niet. Ze vliegt omhoog en kijkt waar het water vandaan komt. Ze ziet twee grote hoofden haar kant op kijken, twee Owlbears die naar haar reiken. Het lijken gewone Owlbears, maar ze hebben vleugels. Ze kijkt vriendelijk naar ze en zegt: “Hallo.” De Owlbears houden even in en springen dan op en vliegen haar kant op. Het gevecht begint. Rincewind denkt er eens over na waarom deze Owlbears kunnen vliegen, waarschijnlijk zijn ze door geëvalueerd en zijn ze meer Owl als Bear. Het wordt een heftige strijd maar de Owlbears delven toch het onderspit. Rosie raakt zwaar gewond maar voor dat ze neerstort weet Kyrmanath haar te genezen.

We gaan weer omlaag en landen bij de waterval. We voelen hier echter niet dat er weer wat gebeurd met de Planes. Catori kijkt nog eens boven bij de waterval en ziet daar een vijver. Verderop ziet ze nog meer water omlaag stromen. De Owlbears zijn in het water gestort en Catori kijkt of ze haar zwaard kan laden, maar de Olwbears hebben geen energie voor het zwaard. Ze sleept de Owlbears het water uit aan de kant, zodat het water weer helder kan worden. Kyrmanath snijdt wat vlees van de Owlbears af.

We lopen verder en gaan op weg naar de toren die we zagen. En na een uurtje zit er een splitsing in de weg. We gaan naar rechts en dan komen we weer bij een open plek. Hier staan duizenden stenen standbeelden in allerlei vormen met mos bedekt. In het midden ligt een vreemde heuvel met daarop een witte toren van 300 feet hoog. Er zit een hele grote poort in de toren waar twee Elephants doorheen kunnen lopen. Catori onderzoekt de standbeelden op magie en of andere vreemde krachten en Rincewind assisteert haar daarbij, maar dit lijken toch echt standbeelden te zijn. Zouden dit mensen kunnen zijn die versteend zijn door een wezen. Rincewind heeft de specifieke spreuk niet, maar kan met een Lesser Wish spreuk wel de verstening ongedaan maken. Catori kijkt even rond en wijst dan een aantrekkelijke Nymph aan. Rincewind wenst dan om een een spreuk: stone to flesh. De Nymph komt tot leven, zij was dus toch versteend. Ze vraagt: “Waar ben ik?” Rincewind legt uit wie we zijn en wat er gebeurd moet zijn. Ze stelt zich voor als Maira. Rosi vraagt wat ze zich kan herinneren. “Het voelt als heel lang geleden. Er waren twee vrouwen en er was iets van slangen en toen voelde ik mij heel vreemd. Meer weet ik niet. Die ene vrouw was groen en de andere had slangen op haar hoofd.” Ze weet niet wat er of hoe ze met de vrouw te maken had, ze weet niets meer te herinneren. “Ik sprak met de groene vrouw over de bomen en hoe mooi het allemaal was.” Rosi geeft haar wat water. Ze zegt: “Ik was bij de bomen, ik weet niet waarom. En die groene vrouw sprak tegen mij. En toen was er die vrouw met de slangen.”